دشواری و شیرینی های سپید پوشان؛ پرستارانی که دشواری های کار را به جان می خرند

دسته: روز پرستار
بدون دیدگاه
سه شنبه - ۳ بهمن ۱۳۹۶

به گزارش  پرستار نیوز به نقل از تسنیم  ، میلاد حضرت زینب(س) را روز پرستار نامیدند تا زحمات سپید پوشان بی مدعا را ارج نهیم و یک روز را با تلفن همراه شنوا به پای حرف‌هایشان بنشینیم.

پرستاران قشر پرتلاش و ایثارگری می باشند که شاید آن چنان که شایسته است قدردان شب بیداری‌ها و شکیبایی آن‌ها نیستیم. آن‌ها خواب شب هنگام می‌گذرند تا بیمارانشان آسوده و تندرستی به خواب بروند.

همه پرستاران تمام کوشش خود را برای توجه به مریض ها و بهبود حال آن‌ها به کار می‌گیرند اما در این میان رنگ کوشش، تعهد و محبت بعضی پرستاران پر رنگ تر از سایرین است و این امرموجب شده تا سالانه عده ای پرستار به عنوان پرستار نمونه بر همگان معرفی گردند و الگویی برای دیگر کارکنان باشند.

امسال نیز مثل سال‌های گذشته پرستاران نمونه بیمارستان، استان و پرستارنمونه کشوری انتخاب گردیده است در نتیجه برای استفاده از تجربیات و کلید‌های موفقیت پرستاران نمونه، گفت‌وگویی را با پرستار نمونه استانی و کشوری انجام داده ایم که به توصیف زیر است:

چندمین سالی است که به عنوان پرستار نمونه برگزیده شده اید؟

محسنی: سال کنونی چهارمین دوره‌ای است که به عنوان پرستار نمونه برگزیده شده‌ام البته با این تفاوت که در سال های گذشته پرستار نمونه بیمارستانی بوده ام اما سال کنونی به عنوان پرستار نمونه استانی و کشوری انتخاب گردیده ام.

 چند سال از عمرتان را صرف پرستاری از مریض ها کرده‌اید؟ از شغل خود رضایت دارید؟ اگر پرستار نمی‌شدید دوست داشتید چکاره شوید؟

محسنی: ۲۶ ۲۶ سال است که مشغول خدمت پرستاری هستم. از ۱۹ سال گذشته تاحالا سوپروایزر هستم و دوران طرح خود را هم در بیمارستان علیمردان نهاوند گذرانده‌ام.

با رده ای که در زمان تحصیلم به دست آوردم می‌توانستم در رشته‌های بالاتری از پرستاری پذیرفته شوم اما بخاطر عشق و علاقه ای که به این حرفه مقدس داشتم خواستار ادامه تحصیل و ورود به این حرفه گردیدم.

علاقه ام به حرفه پرستاری به اندازه ای است که به جرات میتوانم بگویم اگر هزاران بار هم متولد شوم بازهم پرستار می‌شوم و از مریض ها پرستاری می‌کنم.

کدام خصوصیت را برای پرستار نمونه شدن در خود می‌بینید؟

محسنی: وجدان کاری از برجسته‌ترین ویژگی‌های کاری من است و به طور مستمر کوشش کرده ام تا نسبت به مریض ها و همراهانشان که دردمندند و بدترین لحظه های زندگی شان را در بیمارستان سپری می کنند، مهربان باشم و در برابر ناملایمتی‌ هایشان صبوری کنم.

حضور به موقع پرستاران بر بالین مریض و دلجویی از آنان در کاهش اضطراب و دردهایشان موثر است در نتیجه همیشه خود را دارای تعهد به مریض ها می دانم و کوشش می نمایم تا کارهایشان را به موقع و فوری انجام بدهم.

سختی‌های پرستاری وناراحتی‌های بیمارستان تا چه اندازه بر روح وروانتان تاثیر داشته است؟

محسنی : حرفه پرستاری شغل دشواری است و درواقع زندگی خصوصی ام هم با آن عجین شده است. گاهی ناراحتی مریض ها و همراهانشان را در ذهنم به منزل می برم و وقتی که مشغول اننجام اقدامات روزمره ام هستم ساعت‌ها به آن فکر می‌کنم.

تاثیر علاقه بر موفقیت در حرفه پرستاری تا تا چه اندازه است؟

محسنی: با توجه به حساسیت، مشقت و دشواری های حرفه پرستاری باید بگویم که علاقه به این شغل سخن اول را در موفقیت در این رشته می‌زند چه بسا بعضی از همکاران تنها با دیدگاه یک شغل و تحصیل وارد حرفه پرستاری می‌شوند و بیشتر از چند ماه در آن دوام نمی‌آورند و انصراف می‌دهند.

مهمترین خطری که پرستاران را تهدید می کند چیست؟

محسنی: انواع مریضی و عفونت‌های بیمارستانی، بیماری‌هایی مثل ام اس، آنفلوانزا در زمان شیوع و غیره از مهم‌ترین خطراتی می باشند که سلامتی یک پرستار را در محیط بیمارستان تهدید می‌کنند.

انتظار شما از مردم و مسئولین چیست؟

محسنی: از مسئولین می‌خواهیم تا جایگاه و شان اجتماعی ما را در جامعه افزایش دهند و نیازهای مالی ما را نیز مورد توجه قرار دهند و از مردم هم می خواهم تا همان‌گونه که ما آن‌ها را فهم می‌کنیم آن‌ها نیز ما را فهم کنند.
این مطلبو از دست ندید! تحریم مقام های بلندپایه ونزوئلا توسط اتحادیه اروپا

 آیا آن گونه که انتظار دارید همراهان مریض ها به پرستاران توجه می‌شود؟

محسنی: که نمونه آن مورد حمله قرار گرفتن پرستاران در حال انجام وظیفه از طرف همراهان مریض ها بدون هیچ دلیل خاصی است.

آیا از نظر مالی به قشر پرستار توجه کافی می‌شود؟

محسنی: خیر. از نظر بنده به قش ر پرستار از نظر تامین نیازهای مالی توجهی نمی‌شود و حتی کسانی که با مدرک لیسانس یا کارشناسی ارشد در رشته ای دیگرمشغول به کار می باشند حقوق و مزایایشان بسیار زیادتر از پرستارانی است که برای تندرستی مریض ها کوشش می‌کنند.

در برابر همراهانی که فحش و یا اهانت میکنند چه می‌کنید؟

محسنی: در تمام سال‌های خدمتم کوشش کردم تا صبور باشم و تا حد امکان همراهان مریض رادرک کنم و آنان را به آرامش دعوت نمایم. وضع روحی همراهان مریض را فهم می‌کنم اما گاهی هم مشی نامهربانانه بعضی همراهان خاطرمرا آزرده می‌کند.

متولد چه ماه و سالی هستید؟

محسنی: متولداولین روز از فصل بهار هستم و در سال ۱۳۴۷ به دنیا آمده ام.اصالتا نهاوندی هستم اما بیشتر از ۲۰ سال است که درهمدان زندگی می‌کنم.

 پرستاران چه طور آدم هایی می باشند؟

محسنی: پرستاران انسان‌هایی اند که در تمامی بحران‌های ایجاد شده پیشرو می باشند و جان خود را برای کمک به مریض ها فدا می‌کنند. نمونه آن در زمان زمین لرزه است که پرستاران به طور داوطلب به منطقه های زمین لرزه زده رفتند و خدمت کردند.

یک خاطره شیرین و به یاد ماندنی از دوران کاری تان را بگویید؟

محسنی: خاطره که فراوان است اما شیرین ترین خاطره دوران کاری‌ام برمی‌گردد به ۲۲ سال گذشته .آن روزها در بخش شیمی درمانی اطفال بیمارستان سینای همدان خدمت می‌کردم.

آن زمان پسر بچه ای هفت ساله و مبتلا به لوسمی را تحت شیمی درمانی قرار می‌دادم. شبی بر اثر شدت مریضی حال کودک بسیاروخیم گردید تا جایی که وادار گردیدند وی را به تهران جابه جا کنند.

آن شب بسیار دلخور گردیدم و با خود اظهار کردم این کودک قبل از رسیدن به تهران مرگ می‌کند اما هشت سال از آن شب گذشت و یک روز که در دفترپرستاری نشسته بودم آقایی وارد دفترم گردید و سلام کرد.

با حالتی عادی پاسخش را دادم پس از ان خانمی وارد اتاقم گردید که می‌دانستم خواهر همان کودکیست که هشت سال پیش با حالی وخیم برادرش را به تهران اعزام کردیم. نمیدانستم چه طور باید جویای رخدادهای آن شب تلخ در هشت سال گذشته شوم که ناگهان آن خانم به بنده اظهار کرد این نوجوان همان کودک هشت ساله ای است که چندین سال گذشته در این بخش شیمی درمانی گردید.

آیا خانواده تان با شیفت هایی که تعطیلی نمیشناسد کنار می‌آیند؟

محسنی: همسرم به طور مستمر مشوق من بوده و همیشه مرا فهم کرده است. شیفت‌های تعظیلی‌های تقویم را نمیشناسد و در زیادی از مناسبت‌ها مثل لحظه سال تحویل و … من در بیمارستان هستم و به طور تلفنی سال نو را به همسر و فرزندانم تبریک می‌گویم.

به‌عنوان کلام انتهایی منحصرا می‌توانم بگویم راز موفقیت در پرستاری عشق و علاقه به این حرفه است و زمانی شاهد پیشرفت پرستاران جامعه خود می باشیم که همدیگر را درکنیم به یکدیگر احترام بگذاریم و با ناملامتی‌های دوجانبه چه از طرف قشر پرستار و چه مریض ها، قلب یکدیگر را نرنجانیم علاوه بر این شان و جایگاه حقیقی پرستاران را در اجتماع حفظ نماییم. به امید آن روز…


نوشته شده توسط:سردبیر .. - 3491 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: 148
برچسب ها:
دیدگاه ها
یادداشت
گفتگو
گزارش
اخلاق پرستاری
جذب و استخدام
حوادث